Juth.Net

วันก่อนได้เขียนเมล์ไปหา “ใบพัด” นักเขียนเรื่อง “เสียดาย…คนอินเดียไม่ได้อ่าน” และ “ฟินแลนด์ไม่มีแขน” ที่เราอ่านจบไปแล้ว ในหนังสือจะมีเมล์ของใบพัด baipad2001@hotmail.com เราก็เลยอยากเขียนไปชื่นชมว่า เราชอบหนังสือของเขามาก ไม่คิดว่าเขาจะตอบมา ดีใจ อิอิ
RE: หวัดดีใบพัด‏
From:  Baipad Manager (baipad2001@hotmail.com)
Sent:  Thu 10/30/08 6:02 AM
สวัสดีคนหัวอกเดียวกัน
 
อ่านจดหมายคุณด้วยความตื่นเต้น ดีใจ
และต่อด้วยการตามไปเยี่ยมบ้านคุณในบล็อก
ก่อนจะจบลงด้วยความสุข กับความรู้สึกว่า
แรงบันดาลใจนี่มันส่งต่อถึงกันได้จริงๆ
ผมเดินทางแล้วได้รับสิ่งดีๆ ที่การเดินทางมอบให้
จากนั้นเอามาเขียนถ่ายทอดเองในห้องเหลี่ยมๆ เงียบๆ ก่อนจะมีสนพ.ให้โอกาสเอาไปตีพิมพ์
แล้ววันนี้ก็มีจดหมายฉบับสำคัญที่ส่งกลับมาทำให้รู้สึกว่าสิ่งที่ผมทำไปมีอะไรอยู่เหมือนกันแฮะ
ดีใจครับ แล้วสิ่งที่คุณส่งมาก็เป็นกำลังใจดีๆ ที่มีค่ามากจริงๆ ในเวลานี้ (กำลังลุยทำงานเล่มใหม่อยู่)
ทุกวันนี้ผมอยู่บ้านเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่ค่อยรู้เลยโลกภายนอกเป็นยังไงบ้าง
ยินดีนะที่ได้รู้จักเด็กติ๋มอีกคนที่อยู่โลกภายนอก
 
นัดกับนิ้วกลม(โตเกียวไม่มีขา)แล้วแหละว่า ถ้ามีประเทศไหนอวัยวะหายไปอีก จะไปลุยด้วยกัน
สุขง่ายๆ ทุกข์น้อยๆ
เราเอง
ติ๋มในกะลา
———————————
นี่บ้านเรา
http://baipadPhanumas.hi5.com
เราจำได้ว่าตอนเด็กๆ เราชอบอ่านหนังสือเรื่อง “ห้าสหายผจญภัย” The Famous Five ที่เขียนโดย Enid Blyton มากๆ มีทุกเล่มเลย ประมาณ 21 เล่ม แล้วเราก็เลยเขียนจดหมายไปหาผู้แปลหนังสือเรื่องนี้ คุณกัณหา แก้วไทย [...]

ตื่นตอนน้องก้อยส่ง SMS มาหา คิดถึงน้องก้อย ก็เลยจะไปหาที่ธรรมศาสตร์ ก่อนไปก็กินข้าวเที่ยงกับพ่อแม่ก่อน จากนั้นก็ไป TOPS ไปซื้อ Dunkin’ Donuts 20 ชิ้น ไปฝากน้องก้อย เพื่อนน้องก้อย และรุ่นน้องของน้องก้อย และก็ไปซื้อสปาเกตตี้ให้น้องก้อยที่ S&P
พอดีเพิ่งทราบมาว่า Dunkin เค้าชนะ Starbucks ในการเทสต์แบบไม่บอกว่านี่คือกาแฟยี่ห้ออะไร (Blind Taste) ผลที่ออกมาพบว่าคนอเมริกันเลือกกาแฟของ Dunkin มากกว่าของ Starbucks
ไปถึงธรรมศาสตร์ตอนบ่ายสามโมง และก็รอน้องก้อยซ้อมหลีดจน 16.30 น. ฝนตกรถติดตลอดทาง น่าเบื่อจริงๆ
ระหว่างทางกลับบ้าน ผิงโทรมาหา ผิงเป็นเพื่อนเก่าสมัยเรียนโรงเรียนเบญจมินทร์ อยู่ด้วยกันตั้งแต่อนุบาล จนประถม 5 ผิงจะช่วยเราหางาน น่ารักมากเลย ขอบคุณนะจ๊ะ คุยกับผิงแล้วก็ตลกดี นึกถึงตอนเด็กๆ
ผิงถามว่านี่ไปส่งน้องก้อยมาเหรอ แหม… ถามแบบนี้ แสดงว่าเป็นแฟนบล็อก Juth.Net เพราะขนาดไม่ได้คุยกับมามากกว่าสิบปี ยังรู้ว่ากิจวัตรประจำวันมีแค่นี้ คือไปรับไปส่งน้องก้อย
ผิงบอกว่าดู hi5 ของเราแล้ว หวานมาก [...]

คิดถึงน้องก้อย เลยไปดูน้องก้อยซ้อมหลีดที่ธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต ไปนั่งอ่านหนังสือเรียนภาษาญี่ปุ่นรอ อ่านของที่เรียนที่ สสท. และก็อ่านที่ซื้อมาเอง คือ “คันจิไม่ยาก” เอาคันจิมานั่งคัด แล้วก็ท่อง จะได้เก่งเหมือนน้องก้อย
ตอนกลางวันให้น้องก้อยลองขับรถเรา ขับจากตึก บร.1 ไปหอพัก แล้วก็ขับกลับมา ชอบใหญ่เลย แต่เราสิหวาดเสียว เลี้ยวทีออกไปเลนไหนไม่รู้ ถ้าขับเก่งๆ แล้ว พี่จะได้เกษียณตัวเอง ให้น้องก้อยมารับที่ทำงานนะ
น้องก้อยพาไปกินยำมาม่าไข่ต้ม อร่อยดี แต่เผ็ดจัง น้องก้อยบอกว่าทำไมเดี๋ยวนี้กินเผ็ดไม่ได้แล้ว น้องชมพู่บอกว่า “แก่แล้วก็อย่างงี้” หะนอยแน่ะ เด็กพวกนี้
น้องก้อยให้ดูรุ่นน้องซ้อมเต้นเปิดตัว ตลกดี อิอิ น้องก้อยบอกว่าจะต้องคิดท่าให้ใหม่ซะแล้ว จากนั้นก็เดินกลับไปอ่านหนังสือรอน้องก้อยต่อ ปล่อยให้น้องก้อยซ้อมหลีดต่อไป กว่าจะเลิกก็สี่โมง ฝนตกด้วย
ขับรถมาสยามฯ น้องก้อยมากินร้านกล้วยกล้วย จากนั้นก็ไปส่งน้องก้อยที่บ้าน พรุ่งนี้น้องก้อยก็ต้องไปซ้อมอีก พยายามเข้านะจ๊ะ พี่รู้ว่าน้องก้อยทำได้
ชอบดูน้องก้อยเต้น และก็ชอบดูน้องก้อยทำท่าหลีด น่ารักดีอ่า น้องก้อยเต้นเก่ง ชอบเวลาขับรถแล้วก็มีเด็กคอยเต้นหลีดตลอดเวลา เดี๋ยวก็เต้นท่า so hot ของ Wonder Girls บางทีเดินๆ ห้าง ก็ตีแปด
เป็นแฟนคลับน้องก้อย [...]

วันนี้อยู่บ้านทั้งวันเลย อ่านหนังสือ “เสียดาย…คนอินเดียไม่ได้อ่าน” จนจบเลย สนุกดี อ่านแล้วไม่อยากไปอินเดียเลย อิอิ ชอบข้อคิดในเรื่อง ที่หญิงสาวชาวนิวซีแลนด์ชื่อ “ทูยย์” ได้บอกกับผู้เขียนว่า
ทุกคนน่ะ มีคุณค่านะ ถ้าไม่ค่อยมีคนเห็น ก็ไม่ได้หมายความว่าไม่มี เพียงแต่อาจจะถูกเก็บไว้ รอคนตาดีๆ มาเห็น…เหมือนแฟนเธอไง
ถ้าเราไม่ได้เป็นคนสำคัญมากของใคร ก็ไม่ได้หมายความว่าเราเป็นคนไร้ค่า เราคงไม่สามารถเป็นคนมีค่าสำหรับคนทุกคนได้ คนที่นั่งคร่ำครวญว่าตัวเองไร้ค่า ก็อาจจะกลายเป็นคนไร้ค่าไปเสียจริงๆ
อ่านหนังสือของใบพัดทีไร ก็รู้สึกดีทุกที วันนี้กดสมัครงานไปหลายที่แล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป ช่วงนี้งานก็หายากเหลือเกิน
คิดถึงน้องก้อยจังเลย ตอนนี้ทำอะไรอยู่นะหมีน้อย

ไปขึ้นทะเบียนคนว่างงาน ที่สำนักจัดหางานกรุงเทพเขตพื้นที่ 9 ตรงถนนนวมินทร์ ถ้าจำไม่ผิดเรามาที่นี่เมื่อปีที่แล้ว เหมือนจะเป็นเดจาวูเลย ทำไมเราต้องไม่มีงานทำ ในทุกช่วงเวลานี้ของปีด้วยน๊า ก่อนไปก็เตรียมเอกสารให้ครบ มีสำเนาบัตรประชาชน และก็สำเนาหน้าแรกบุ๊คแบงค์ ระหว่างไม่มีงานทำเค้าจะให้เงิน 30% ของเงินเดือน เป็นจำนวน 90 วัน
เมื่อคืนนอนอ่านหนังสือ ฟินแลนด์ไม่มีแขน จนจบ ชอบมากเลย ชอบสิ่งที่ “พี่นก” ได้สอนผู้เขียน “ใบพัด” ว่า
อย่านึกว่าทำตัวเจี๋ยมเจี้ยมแล้วโลกทั้งโลกจะเอ็นดูทะนุถนอม หรือเที่ยวไปโอดครวญชีวิตลำเค็ญของตัวเองให้ใครฟัง แล้วนึกว่าเขาจะสงสารเรา มันไม่จริงหรอก ไม่เลย ไม่มีใครเขาสนใจปัญหาของเราอย่างแท้จริง เรื่องทุกข์ใจของเรา เป็นแค่เรื่องที่ทำให้คนอื่นสบายใจ ที่มันไม่ได้เกิดขึ้นกับเขา
ตอนอ่านเรื่องนี้ รู้สึกว่าผู้เขียนเหมือนเราเมื่อปีที่แล้ว กับปีนี้รวมๆ กันไงไม่รู้ เหมือนในแง่ที่ว่าตกงานเหมือนกัน เบื่อเป็นคนทำงานออฟฟิศ และโชคดีได้ไปต่างประเทศโดยไม่ต้องเสียเงิน (เมื่อปีที่แล้วเราตกงาน แล้วก็ได้ไปสิงค์โปร์กับ Nokia ฟรีๆ)
ในหนังสือบอกว่าให้มองข้อดีของการตกงาน ว่าไม่ต้องเจอรถติดทุกวัน  ดูหนังที่อยากดู มีเวลาอ่านหนังสือ อยู่บ้าน ทำอะไรที่อยากทำ ก็จริงนะ ในเมื่อมีโอกาสแล้ว ระหว่างที่หางานทำ เราก็นอนอ่านหนังสือ อยู่บ้านกับพ่อแม่ พี่นุ๊กพี่โอ๋ และน้องก้อย [...]

I am sneezing too much all day! วันนี้จามทั้งวันเลย น้ำมูกไหลตลอดเวลา ยิ่งตอนเรียนภาษาญี่ปุ่นนี่ เช็ดน้ำมูกตลอดเวลา มีตอนหนึ่งอาจารย์ญี่ปุ่น Hanamura-sensei ถามว่าเบียร์ญี่ปุ่นมีอะไรบ้างทราบไหม ด้วยความที่ยังมีวิญญาณแอร์ฯ อยู่ในตัวบ้าง เลยตอบไปในทันทีว่า Asahi, Kirin, Sapporo, Suntory … อาจารย์คงว่าอินี่ มันเคยไปกินมาหมดแล้วหรือไงนี่
หลังจากเลิกเรียน เราก็ไป Siam Paragon กัน ไปนั่งกินไอติม The Cream&Fudge Factory อยากกินมานานแล้ว วันนี้ลองดูซักที กินสองถ้วยออกมา 400 บาทพอดี (โอ้ว แพงไปไหนคะ) หน้าตาไอติมดูน่ากินมากมาย เอาฟะ ถ้าอร่อยก็ไม่เป็นไร
แต่พอกินไปแล้ว มัันก็ไม่ได้อร่อยเท่าไหร่ ยิ่งพอนึกถึงราคา ก็แบบว่า เอิ่ม… แพงจังเลย กินเสร็จพอลุกเดินออกไป พนักงานรีบวิ่งตามเรามา บอกว่าเราลืมกุญแจรถไว้ ต้องขอบคุณพนักงานเค้าใหญ่เลย และก็โดนน้องก้อยดุอีกตามระเบียบว่าลืมได้ไง ฮือๆ
แล้วก็ไปส่งน้องก้อยที่บ้าน จากนั้นเราก็กลับบ้านมานอน เพราะปวดหัว [...]

ออกไปตีแบดกับน้องก้อยที่ลานหน้าตึก น้องก้อยให้ออกกำลังกาย จะได้ไม่อ้วน น้องก้อยชอบโม้ว่าตีแบดเก่ง พอเอาเข้าจริงๆ ก็ไม่เก่งสมราคาคุย อิอิ วิ่งก็ไม่วิ่ง พอเราบอกว่า “ตีอะไรกันเนี่ย ไม่ได้เรื่อง”
น้องก้อยบอกว่า “ไม่รู้ล่ะ รู้แต่ท่าก้อยสวย” อ่ะจ่ะ แม่เชียร์ลีดเดอร์
พอแข่งกันใครว่าถึงคะแนนที่ 21 ก่อนชนะ น้องก้อยก็แพ้ตามเคย เลยลงโทษโดยการให้ TU Boom ไป 1 รอบ เลยมีเด็กเชียร์ลีดเดอร์ มาเต้นๆ อยู่หน้าลานอพาร์ทเมนต์
จากนั้นก็ไปล้างรถกัน น้องก้อยเกิดคึกคัก ไปล้างรถให้พี่นุ๊กพี่โอ๋ด้วย กว่าจะล้างเสร็จยุงกัดไปทั้งขา เหนื่อยมาก ไปอาบน้ำกัน แล้วก็มากินข้าวสเต๊กหมูญี่ปุ่น กับสลัด อร่อยๆ
และน้องก้อยก็นั่งเล่น Audition ส่วนเราก็นอนอ่านหนังสือฟินแลนด์ไม่มีแขน พอดึกๆ ก็ขึ้นห้องนอน ไปดู P.S. I Love You เราหลับไปก่อน ส่วนน้องก้อยก็ดูจนหนังจบ
ตื่นมาได้ยินเสียงใครสะอื้น กำ… มีเด็กดูหนังแล้วร้องไห้

กำ! แย่แล้ว กำลังเซตตัว Akismet ในบล็อก เพื่อช่วยป้องกัน spam comment ตอนกำลังใส่ API key และก็อะไรต่างๆ นาๆ ดันไปลบ comment ล่าสุดไปหมดเลย ลบไปทั้ง comment ของเพื่อน และ spam ลบไปหมดเลย
แง๊ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ฮือๆๆๆๆ เซ็งเป็ด
ไปดูน้องก้อยเล่น Audition ดีกว่า

เมื่อวานไปสัมภาษณ์งานที่บริษัทแห่งหนึ่งบนถนนพระราม 9 ไปถึงก่อนเวลาเกือบ 15 นาที แต่กว่าจะได้เข้าไปสัมภาษณ์ก็นั่งรอจนเกินเวลานัดไปเกือบ 15 นาที เช่นกัน บริษัทนี้เน้น design ในการทำเว็บๆ หนึ่งขึ้นมา เรียกว่า design มาก่อน function (แตกต่างจากบริษัทที่เพิ่งทำมาจริงๆ อันนั้น function ต้องมาก่อน design และ design ก็เอาไว้หลังๆ ซะด้วย)
คำถามยอดฮิต คือ คุณทำอะไรยามว่าง ในใจก็นึกว่าจะตอบอะไรดี เราควรจะตอบอะไรให้ตัวเองดูดีไหม เช่น หัดเขียน CSS ศึกษาเรื่อง AJAX อ่านหนังสือ web 2.0 design
แต่ก็ไม่เอาดีกว่า ก็เลยตอบไปว่าเล่นเกมส์ และก็ไม่เคยทำอะไรมีสาระเลยในเวลาว่าง เพราะทำงานก็เหนื่อยแล้ว ยามว่างอยากทำอะไรสบายๆ
จากนั้นก็ไปหาน้องก้อยที่ Silom Complex ไปกินข้าว เรายังไม่ได้กินข้าวเที่ยงเลย ไปกินกันที่ Little Home กินข้าวเสร็จแล้ว ก็แน่นอน ต้องกิน Pancake แสนอร่อย
และก็ไป [...]